Czy jesteś pewien, że skutecznie kontrolujesz swoją cukrzycę? (Are you sure that you control your diabetes effectively?)

Organizm człowieka nie jest wagą elektroniczną, która zawsze wskazuje tą samą wagę tego samego przedmiotu. Różnimy się nie tylko wagą i wzrostem, różnimy się też i stanem naszego zdrowia, Nawet stężenie glukozy na czczo po nocnym wypoczynku rzadko bywa takie samo w dwóch kolejnych dniach.

Nie ma zatem jednej i idealnej dla wszystkich diety ani dla diabetyków, ani dla osób odchudzających się. Dieta, aby była skuteczna, powinna być dostosowana do potrzeb każdego człowieka.

Dieta taka polega na odpowiednim doborze ilości i rodzaju produktów spożywczych, aby zapewniały organizmowi wszystko, co jest mu niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania.

W przypadku cukrzycy należy brać pod uwagę dwa dodatkowe czynniki:

  • wydzielanie insuliny powinno być wystarczające, aby powstająca w żołądku glukoza została wchłonięta przez komórki organizmu. Praktycznie oznacza to, że stężenie glukozy we krwi na czczo powinno mieścić się w granicach 80 i 110 mg/dl z niewielkimi odchyleniami.
  • stężenie glukozy we krwi po posiłkach nie powinno przez zbyt długi okres czasu być znacznie wyższe od progu nerkowego (180 mg/dl) .

Diabetycy mogą jeść praktycznie wszystko, ale w takich ilościach, aby insulina znajdująca się we krwi była w stanie umieścić w komórkach organizmu całą wytwarzaną w żołądku glikozę.

Jeżeli stężenie insuliny jest zbyt małe, to stężenie glukozy we krwi szybko wzrasta.

Nie powinno jednak przekraczać progu nerkowego w pobliżu 180 mg/dl.

Po przekroczeniu progu nerkowego do usuwania nadmiaru znajdującej się we krwi glukozy muszą włączać się neki. Jeżeli przez długi okres czasu stężenie glukozy jest znacznie wyższe od progu nerkowego, to sprawność funkcjonowania nerek będzie stopniowo i nieodwracalnie pogarszać się (nefropatia). Jeżeli przekroczenie progu nerkowego jest niewielkie i krótkotrwałe, to nie ma powodu do niepokoju.

Człowiek nie ma żadnego wpływu na wydzielanie insuliny, od której zależy poziom stężenie glukozy we krwi. Jeżeli wydzielanie insuliny do krwi jest niedostateczne lub nieprawidłowe, wówczas diabetolodzy starają się pomóc diabetykom przepisując im różne leki (cukrzyca typu 2), a często i wstrzykiwanie sobie insuliny (cukrzyca typu 1).

Pacjenci w leczeniu cukrzycy nie mogą być jednak bierni. To przede wszystkim od nich zależy zależy, co jedzą i ile glukozy zostanie wytworzone w żołdaku w wyniku trawienia tych pokarmów, Diabetycy zatem różnią się od innych chorych tym, że mogą w znacznym stopniu wpływać na przebieg choroby. Mogą nawet nie tylko powstrzymać rozwój choroby, ale nawet go zablokować, co, niestety, nie jest łatwe do osiągnięcia, Nie wystarczy zliczać kalorie każdego posiłku. Trzeba jeszcze pamiętać, aby nie przekraczać progu nerkowego i nie wykraczać poza zalecane normy stężenia glukozy na czczo.

Jeżeli jesteś diabetykiem czy diabetyczką i jesteś w stanie – przy pomocy samych tylko wymienników (WW, WT i WB) – utrzymywać w normie nie tylko stężenie glukozy na czczo, ale i po-posiłkowe stężenia glukozy, to w dalszym ciągu utrzymuj przyjęte przez siebie zasady odżywiania się.

Jeżeli jednak nie jesteś zadowolony(a) ze swoich stężeń glukozy we krwi – kiedy nie pomagają ani wymienniki, ani indeksy glikemiczne i nie wiesz,co robić – to pomyśl o o impulsach glukozowych i o innym niż dotychczas planowaniu swojej diety cukrzycowej.

Przypuśćmy, że. przez cztery godziny od pierwszego kęsa śniadania mierzysz co pól godziny stężenie glukozy we krwi i otrzymałeś przedstawiony poniżej wykres impulsu glikemicznego.

id56b

Co możesz dowidzieć się s tego impulsu glikemicznego?

  • Po pierwsze: musi upłynąć aż cztery godziny od pierwszego kęsa tego śniadania, aby stężenie glukozy we krwi powróciło do początkowego stożenia glukozy na czczo.
  • Po drugie: przez prawie dwie godziny stężenie glukozy było wyższe od progu nerkowego (górna linia pozioma).
  • Po trzecie: stężenie glukozy we kwi po dwóch godzinach wzrosło aż do około 230 mg/dl.
  • Po czwarte: wiesz nie tylko, co zjadłeś, ale i jak Twój organizm zareagował na ten posiłek.

To samo śniadanie spożyte przez zdrowego człowieka wytworzy impuls glukozowy nie przekraczający 180 mg/dl. Natomiast to samo śniadanie spożyte przez innych diabetyków może wywołać impulsy glukozowe o znacznie większej powierzchni i wysokości. Ale mogą się też zdarzać impulsy glukozowe mniejsze od Twojego!

I co dalej?

Jeżeli impuls glikemiczny śniadania byłby taki, jak zostało to przedstawione na wykresie, to diabetyk ma do wyboru dwie możliwości:

  1. może dotychczasowe śniadanie podzielić na dwie mniej więcej równe części, a tym samym zrobić z niego dwa śniadania,
  2. może też przygotować swoje śniadanie korzystając z zupełnie innych składnikach spożywczych.

id77b

Impulsy glikemiczne dwóch śniadań składających się z !0 g płatków owsianych, 10 g g otrąb owsianych i 10 g otrąb pszennych prażonych różnią się między sobą tylko tym, że jedna owsianka została przygotowane na samej wodzie, a druga na 400 g 2% mleka. Owsianka na samej wodzie dała impuls glikemiczny mieszczący się poniżej progu nerkowego. Natomiast owsianka przygotowana na mleku bardzo nieznacznie, go przekracza. Nie zamierzam nikogo przekonywać, aby każdy cukrzyk żywił się tylko samą owsianką, ale warto przemyśleć i taki wariant ().

Zazwyczaj traktujemy mleka jako nic nie znaczący dodatek, gdy tymczasem nasz żołądek wszystko starannie bilansuje. Użycie 400 g 2% mleka zamiast wody zwiększa impuls glikemiczny o około 3672 jednostek powierzchni, ale owsianka jest znacznie smaczniejsza. Dla odmiany otręby pszenne są bardzo niesmaczne, ale w całości owsianki nie są wyczuwalne. Porównajmy powierzanie naszych impulsów: glikemicznych:

  • śniadanie – 16 055 jp
  • owsianka na mleku – 8325 jp
  • owsianka na wodzie – 4653 jp
  • mleko 400g- 3672 jp

Impuls glikemiczny śniadania jest prawie dwukrotnie większy od impulsu glikemicznego owsianki na mleku, natomiast impuls glikemiczny owsianki na mleku jest prawie dwukrotnie większy od impulsu glikemicznego owsianki na wodzie, która jednak do najsmaczniejszych nie należy

Lepiej wiedzieć, że jest dobrze, niż nie wiedzieć, że jest źle

Moje śniadanie i kolacja składają się z jednej pełnej łyżki płatków owsianych (około 11 g), jednej pełnej łyżki otrąb owianych (około 12 g) i z jednej pełnej łyżki otrąb pszennych prażonych (około 8 g g) gotowanych z około 220 ml mleka 2% rozcieńczonego kubkiem wody.

Napisz w komentarzu do tej strony z czego (i w jakiej ilości)

składają się Twoje ulubione śniadania,

które chciałabyś chciałbyś) polecić innym diabetyczkom i diabetykom.

Uwaga. Aby ułatwić porównywanie różnych impulsów glikemicznych między sobą będą one tworzone w odniesieniu do linii bazowej równej 100 ng/dl. W przypadku impulsu glikemicznego śniadania należy w tym celu od każdego pomiaru (górny wykres) odjąć 16 mg/dl (dplny wykres).

Wielkości powierzchni impulsów glikemicznych będą wyrażane w jednostkach powierzchni (jp) zamiast mg*min/dl.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s