Różnice i podobieństwa w wielkości oraz w kształcie impulsów glikemicznych płatków owsianych, otrąb owsianych oraz otrąb pszennych (Differences and similarities in the size and shape of the glycemic impulses)

id717273
Płatki owsiane(oatmeal ) – po: otręby owsiane (oat bran) – oo; prażone otręby pszenne (roasted wheat bran – op.

Wielość impulsów glikemicznych można określać w dwojaki sposób. W pierwszym za miarę wielkości impulsu glikemicznego przyjmuje się jego maksymalną wysokość w stosunku do linii bazowej określonej przez stężanie glukozy na czczo. Najczęściej jednak za miarę wielkości impulsu glikemicznego przyjmuje się wielkość jego powierzchni.

Obie te wielkości są ważnymi informacjami dla diabetyków Wysokość impulsu glikemicznego informuje, czy i w jakim stopniu został przekroczmy próg nerkowy (górna linia pozioma). Natomiast powierzchnie impulsu glikemicznego wskazuje jak dużo węglowodanów rozkładalnych od glukozy zawiera skonsumowany posiłek.

Impulsy glikemiczne – nawet tak bardzo spokrewnionych produktów zbożowych jak płatki owsiane, otręby owsiane czy otręby pszenne – nie są do siebie podobne, a wręcz przeciwnie różnią się istotnie między sobą. Powierzchnia impulsu glikemicznego 30 g płatków owsianych wynosi 6376 mg*min./dl, natomiast impulsy glikemiczne takiej samej masy otrąb owsianych oraz otrąb pszennych mają powierzchnie odpowiednio 4356 mg*min./dl i 3231 mg*min./dl. Powierzchnia impulsu glikemicznego otrąb pszennych jest zatem o około 50 % mniejsza od powierzchni płatków owsianych.

Maksymalne wysokości impulsy glikemiczne płatków i otrąb owsianych przekraczają nieco próg nerkowy przy stężeniu glukozy około180 mg/dl, natomiast maksymalna wysokość impulsu glikemicznego otrąb pszennych jest znacznie mniejsza od tej wartości progowej. Otręby pszenne są jednak niesmaczne, wypełniają żołądek. ale nie robią wrażenia zaspokojenia głodu.

Impuls glikemiczny otrąb owsianych ma kształt trójkąta. Stężenie glukozy we krwi po spożyciu otrąb owsianych początkowo szybko rośnie, a po osiągnięciu maksymalnego stężenia równomiernie spada do wartości bazowej.

Impuls glikemiczny płatków owsianych wyraźnie odbiega od kształtu trójkąta szczególnie po stronie spadkowej, gdzie widoczne są wyraźnie dwa załamania. Na tej podstawie można przypuszczać, że płatki owsiane są utworzone z trzech frakcji węglowodanów.

Frakcja A składa się z węglowodanów, które bardzo łatwo ulegają rozkładowi do glukozy. Frakcje B i C rozkładają się do glukozy z pewnym oporem. Maksymalne stęknie glukozy wytworzonej z węglowodanów frakcji A obserwuje się po około 45 minutach od początku impulsu, natomiast maksymalne stężenia glukozy z węglowodanów frakcji B i C odpowiadają załamaniom na impulsie glukozowym płatków owsianych odpowiednio między 60 i 90 minutami oraz między 120 i 150 minutami.

Porównując impulsy glikemiczne otrąb owsianych oraz płatków owsianych można przypuszczać, że w otrębach owsianych występuje tylko węglowodany frakcji A.

Impuls glikemiczny prażonych otrąb pszennych przypomina trapez z bardzo małym nachyleniom górnego bolku. Oznacza to, że przez stosunkowo długi okres czas stężenie glukozy we krwi jest niezbyt wysokie i obniża się bardzo powoli.

Ten wpis został opublikowany w kategorii cukrzyca. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s